Komentarze do: Nawrócenie – powoli, czy szybko?

Autor: Andrzej Nędzusiak

Andrzej Nędzusiak — Sat, 28 Jan 2017 12:13:59 +0000

W odpowiedzi do greg.

Dzięki! Do uczniostwa chciałbym dojść za kilka wpisów… na takie tempo mogę sobie teraz pozwolić…

Autor: greg

greg — Sat, 28 Jan 2017 12:09:21 +0000

Jestem za uczniostwem, czyli formą uczenia się razem, poznawania siebie w sytuacjach, momentach które kreują napięcia, odkrywania Jego prowadzenia i uczenia się wsłuchiwania w Jego głos. To nie jest proces łatwy, ale to jest jak rodzina która się dociera, nasze dzieci które widzą nas w różnych sytuacjach i patrzą jak zareagujemy, szczególnie kiedy jest napięcie. Oczywiście, Pan Bóg aby przyciągnąć do siebie ludzi może zrobić co chce, jednak zaufał nam 🙂

Często zapominałem, że roślina aby przynieść dobry owoc musi rosnąć powoli, my natomiast możemy jej lekko pomagać, bo wiemy jak wyglądają warzywa ze przyśpieszonego procesu dojrzewania tj. szklarni.

Autor: Janusz Zamoyski

Janusz Zamoyski — Fri, 27 Jan 2017 15:44:12 +0000

W odpowiedzi do Mrowka.

Witaj Mrówka,

Ja i moja żona głosimy Słowo Boże.
Proszę napisz coś na temat tego przebudzenia.

Niech Bóg Ci Błogosławi,
Pozdrawiam

Autor: Zbignieff.M

Zbignieff.M — Wed, 25 Jan 2017 20:23:28 +0000

W czasie realizacji jednego z odcinków „Widzianego z Góry”, gość programu, Marek Ciesiółka na przedstawiony mu możliwy wybór odpowiedział brakiem wyboru… i skomentował to uwagą, która na zawsze i bardzo głęboko zapadła mi w całą moją „obecność”, pozwalając w wolności podchodzić do wszystkich bieżących wydarzeń i zagadnień Królestwa i jego manifestacji.
Otóż ludzie mają bardzo silną skłonność do zero-jedynkowego oceniania i klasyfikowania rzeczywistości. Albo tak, albo tak. Osiągamy satysfakcję, jeśli uporządkujemy świat wokół według teologii, która jest oparta o jakiś niezmienny aksjomat. Inaczej jesteśmy zagubieni. Albo łaska i nic ponadto, albo uczynki i nic po za tym. Dyskusje trwają, eliminując Boże bogactwo na rzecz naszego 1-0 rozumienia.
Ach, gdyba tak w wolności kościół: pracował każdego dnia w relacjach i dziełach i jednocześnie brał bez uprzedzeń to co w stosownym czasie wylewa się nad miarę. Żęlibyśmy bez znużenia. (I nie nużyli teolo-sporami).
Zawsze z podziwem ceniłem Twoją zdolność do tej równowagi Andrzeju i uczę się z tej krynicy po dziś.

Autor: Andrzej Nędzusiak

Andrzej Nędzusiak — Wed, 25 Jan 2017 06:48:17 +0000

W odpowiedzi do Mrowka. Tak jest! Dzieci i te fizyczne i te duchowe są nam dane, aby się nimi cieszyć! Dziękuję za piękną uwagę!

Autor: Mrowka

Mrowka — Wed, 25 Jan 2017 06:23:22 +0000

Zgadzam się ,pamiętam czas w którym kiedy mieszkaliśmy w Polsce mieliśmy w domu grupy wielu ludzi się narodziło i są do dziś i dla nas to był najlepszy okres bo nie ma noc piękniejszego niż nadzodzenie dziecka a ile radości z życia tego duchowego ,którego potem obserwujesz jak się zmienia jego życie. Tęsknię za tym bardziej niż za przebudzenie bo nie wiem czy damy radę zachować przebudzenie nie trwający w jedności dlatego znowu spotykamy się domach .