Zasady cz艂onkostwa dla ma艂ej grupy.

  1. B臋d臋 poddany autorytetowi moich przyw贸dc贸w.
  2. B臋d臋 okazywa膰 pomoc innym cz艂onkom grupy, gdy tylko zajdzie taka potrzeba.
  3. B臋d臋 odkrywa膰 i rozwija膰 moje dary, aby nimi s艂u偶y膰.
  4. B臋d臋 regularnie modli膰 si臋 o ka偶dego z cz艂onk贸w mojej grupy.
  5. Zachowam w tajemnicy wszystkie osobiste informacje dotycz膮ce cz艂onk贸w mojej grupy.
  6. Wiedz膮c, 偶e prawda przynosi wolno艣膰, a plotka i krytyka zniszczenie, gdy b臋d臋 mia艂 co艣 przeciwko komu艣, przeka偶臋 to bezpo艣rednio tej osobie.
  7. Pozostan臋 zaanga偶owany w 偶ycie grupy i zboru nawet w贸wczas, gdyby utrzymanie w艂a艣ciwych relacji z innymi jej cz艂onkami sta艂o si臋 bardzo trudne.

You may also like

Znaczenie s艂owa talent w Ewangeliach

Talent to grecka jednostka wagi. Nale偶y wi臋c tymczasem odsun膮膰 obecne w j臋zyku polskim skojarzenie z uzdolnieniami. Staro偶ytny talent s艂u偶y艂 przede wszystkim jako miara ilo艣ci pieni膮dza w postaci szlachetnego kruszcu, srebra i z艂ota. Przypowie艣膰 m贸wi wyra藕nie o srebrze, by艂o ono zreszt膮 w obiegu cz臋stsze od z艂ota. Talent dzieli艂 si臋 dalej na 60 min. Srebrna mina z kolei odpowiada艂a 100 drachmom. W czasach Jezusa wielko艣膰 talentu wynosi艂a oko艂o 34 kg 鈥 wynika to z wagi monet z tej epoki.

Jakiej sumie m贸g艂 odpowiada膰 talent dzisiaj? Wielko艣膰 sum pieni臋dzy w przypowie艣ci ma pewne znaczenie dla jej przek艂adu i interpretacji. Warto艣膰 t臋 trudno jednak okre艣li膰 dok艂adnie z powodu odmienno艣ci system贸w ekonomicznych.

Srebro by艂o wtedy du偶o wi臋cej warte ni偶 obecnie, gdy偶 by艂o dwukrotnie tylko ta艅sze od z艂ota, podczas gdy dzi艣 relacja mi臋dzy nimi kszta艂tuje si臋 jak czterdzie艣ci do jednego. Z艂oto dobrej pr贸by ma dzi艣 cen臋 rz臋du 40 tys. z艂 za 1 kg. Przeliczaj膮c na 17 kg z艂ota, mo偶na wst臋pnie uzna膰 talent z przypowie艣ci za r贸wnowarto艣膰 ponad 700 tys. z艂.

Wed艂ug Mt 20, 2 stawka za dni贸wk臋 robotnika przy pilnych pracach wynosi艂a denara, co odpowiada greckiej drachmie. Podobne dane pochodz膮 z Egiptu. Rocznie dawa艂oby to najwy偶ej 300 drachm. Talent odpowiada wi臋c zarobkom z co najmniej 20 lat. Zestawiaj膮c to z przeci臋tnymi zarobkami w Polsce, a tym bardziej na Zachodzie, otrzymujemy jako warto艣膰 talentu sum臋 wi臋ksz膮, rz臋du miliona z艂otych albo nawet dolar贸w lub euro. Gdyby t艂umaczy膰 przypowie艣膰 na j臋zyk potoczny, powiedzieliby艣my 鈥瀟emu da艂 pi臋膰 milion贸w, temu dwa鈥. Ca艂o艣膰 mo偶na by wi臋c nazwa膰 przypowie艣ci膮 o milionowych inwestycjach.

You may also like

Podobie艅stwo o talentach

Mat 25:14 B臋dzie bowiem tak jak z cz艂owiekiem, kt贸ry odje偶d偶aj膮c, przywo艂a艂 swoje s艂ugi i przekaza艂 im sw贸j maj膮tek,
Mat 25:15 I da艂 jednemu pi臋膰 talent贸w, a drugiemu dwa, a trzeciemu jeden, ka偶demu wed艂ug zdolno艣ci i odjecha艂.
Mat 25:16 A ten, kt贸ry wzi膮艂 pi臋膰 talent贸w, zaraz poszed艂, obraca艂 nimi i zyska艂 dalsze pi臋膰.
Mat 25:17 Podobnie i ten, kt贸ry wzi膮艂 dwa, zyska艂 dalsze dwa.
Mat 25:18 A ten, kt贸ry wzi膮艂 jeden, odszed艂, wykopa艂 d贸艂 w ziemi i ukry艂 pieni膮dze pana swego.
Mat 25:19 A po d艂ugim czasie powraca pan owych s艂ug i rozlicza si臋 z nimi.
Mat 25:20 I przyst膮piwszy ten, kt贸ry wzi膮艂 pi臋膰 talent贸w, przyni贸s艂 dalsze pi臋膰 talent贸w i rzek艂: Panie! Pi臋膰 talent贸w mi powierzy艂e艣. Oto dalsze pi臋膰 talent贸w zyska艂em.
Mat 25:21 Rzek艂 mu Pan jego: Dobrze, s艂ugo dobry i wierny! Nad tym, co ma艂e, by艂e艣 wierny, wiele ci powierz臋; wejd藕 do rado艣ci pana swego.
Mat 25:22 Potem przyst膮pi艂 ten, kt贸ry wzi膮艂 dwa talenty, i rzek艂: Panie! Dwa talenty mi powierzy艂e艣, oto dalsze dwa talenty zyska艂em.
Mat 25:23 Rzek艂 mu pan jego: Dobrze, s艂ugo dobry i wierny! Nad tym, co ma艂e, by艂e艣 wierny, wiele ci powierz臋; wejd藕 do rado艣ci pana swego.
Mat 25:24 Wreszcie przyst膮pi艂 i ten, kt贸ry wzi膮艂 jeden talent, i rzek艂: Panie! Wiedzia艂em o tobie, 偶e艣 cz艂owiek twardy, 偶e 偶niesz, gdzie艣 nie sia艂, i zbierasz, gdzie艣 nie rozsypywa艂.
Mat 25:25 Boj膮c si臋 tedy, odszed艂em i ukry艂em talent tw贸j w ziemi; oto masz, co twoje.
Mat 25:26 A odpowiadaj膮c, rzek艂 mu pan jego: S艂ugo z艂y i leniwy! Wiedzia艂e艣, 偶e 偶n臋, gdzie nie sia艂em, i zbieram, gdzie nie rozsypywa艂em.
Mat 25:27 Powiniene艣 by艂 wi臋c da膰 pieni膮dze moje bankierom, a ja po powrocie odebra艂bym, co moje, z zyskiem.
Mat 25:28 We藕cie przeto od niego ten talent i dajcie temu, kt贸ry ma dziesi臋膰 talent贸w.
Mat 25:29 Ka偶demu bowiem, kto ma, b臋dzie dane i obfitowa膰 b臋dzie, a temu, kto nie ma, zostanie zabrane i to, co ma.
Mat 25:30 A nieu偶ytecznego s艂ug臋 wrzu膰cie w ciemno艣ci zewn臋trzne; tam b臋dzie p艂acz i zgrzytanie z臋b贸w.

You may also like

Historia o 40 m臋czennikach

Czterdziestu 艣wi臋tych m臋czennik贸w z Sebasty

Sebasta (dzisiejsze miasto Sivas) nale偶a艂a w staro偶ytno艣ci do Armenii (obecnie 艣rodkowa Turcja) i by艂a 偶ywym, a tak偶e silnym o艣rodkiem 偶ycia chrze艣cija艅skiego. Cesarz rzymski Konstantyn Wielki postawi艂 w swoich rz膮dach na chrze艣cija艅stwo, tzw. edykt mediola艅ski z roku 313, zr贸wna艂 je z pa艅stwow膮 religi膮 poga艅sk膮, opiekowa艂 si臋 chrze艣cijanami, wznosi艂 bazyliki. Tak by艂o na zachodzie, natomiast inna sytuacja by艂a na wschodzie Cesarstwa Rzymskiego. Tam rz膮dy sprawowa艂 cesarz Licyniusz (306-323). Kontynuowa艂 on wrogie podej艣cie do chrze艣cijan swoich poprzednik贸w cesarzy: Maksymiana i Galeriusza. Z jego rozkazu wybuch艂o prze艣ladowanie wyznawc贸w Chrystusa. Wielu rzymskich 偶o艂nierzy wyznawa艂o wiar臋 chrze艣cija艅sk膮. W艣r贸d nich byli 偶o艂nierze nale偶膮cy do s艂ynnego XII legionu rzymskiego zwanego Fulminata, tzn. B艂yskawica. Zosta艂o w贸wczas, w roku 320, aresztowanych czterdziestu legionist贸w, poniewa偶 nie zgodzili si臋 na odst臋pstwo od wiary. Przejmuj膮cy opis ich m臋cze艅stwa mo偶emy pozna膰 na podstawie 艣wiadectwa pochodz膮cego z Syrii, sporz膮dzonego wkr贸tce po ich bohaterskiej 艣mierci. Rozkaz aresztowania legionist贸w wyda艂 cesarz Licyniusz, a dopilnowywa艂 jego wykonania tamtejszy namiestnik Agrykolaus. Legioni艣ci kilkakrotnie byli wtr膮cani do loch贸w wi臋ziennych, przebywali tam skuci kajdanami, bito ich kamieniami po twarzy. Pewnej zimowej bardzo mro藕nej nocy rozebrano wi臋zionych do naga i zaprowadzono na zamarzni臋ty staw, aby zamarzli na 艣mier膰. Obok znajdowa艂a si臋 ogrzewana 艂a藕nia dla tych, kt贸rzy wyrzekn膮 si臋 wiary chrze艣cija艅skiej.

Podczas tej ka藕ni m臋czennicy modlili si臋 tymi s艂owami: 鈥濸anie, oto czterdziestu nas wst膮pi艂o na pole walki, racz nie dopu艣ci膰, 偶eby mniej ni偶 czterdziestu osi膮gn臋艂o wieniec zwyci臋stwa. Oby nie zabrak艂o nikogo z tej liczby, zawieraj膮cej w sobie szczeg贸lne dostoje艅stwo (…). W modlitwie wspomniano znaczenie liczby 鈥40鈥, szczeg贸lnie czterdziestodniowy post Pana Jezusa. T臋 modlitw臋 odmawiali wszyscy skazani. Stra偶nicy posn臋li, a t臋 modlitw臋 s艂ysza艂 tylko od藕wierny. On te偶 w wizji widzia艂 anio艂贸w zst臋puj膮cych z nieba i nios膮cych m臋czennikom 39 koron, bowiem jeden z nich za艂ama艂 si臋, wyrzek艂 si臋 wiary i pobieg艂 do ogrzewanej 艂a藕ni, aby tam ratowa膰 swoje 偶ycie. Od藕wierny otrzyma艂 艂ask臋 wiary, obudzi艂 艣pi膮cych stra偶nik贸w, wyzna艂 wiar臋 w Chrystusa, zdj膮艂 z siebie ubranie i przy艂膮czy艂 si臋 do grona m臋czennik贸w. Ka藕艅 trwa艂a dalej. Po艂amano kijami liktorskimi nogi legionist贸w, przyprawiaj膮c ich o 艣mier膰. Zosta艂 przy 偶yciu tylko jeden m艂odzieniec imieniem Meliton. Cia艂a m臋czennik贸w stra偶nicy za艂adowali na wozy, aby je zawie藕膰 na stos i spali膰. Matka Melitona przypatrywa艂a si臋 synowi. Stra偶nicy zostawili m艂odzie艅ca w nadziei, 偶e za艂amie si臋 i wyprze si臋 wiary. Wtedy matka wzi臋艂a go na r臋ce i sz艂a za wozami, m贸wi膮c do ch艂opca: 鈥濻ynu, pocierp jeszcze chwil臋. Chrystus Pan stoi u drzwi i wesprze ci臋 w walce鈥. W drodze Meliton skona艂, a dzielna matka z艂o偶y艂a cia艂o syna na stosie obok cia艂 pozosta艂ych m臋czennik贸w. Cia艂a ich spalono i popio艂y wrzucono do rzeki. (鈥) (P. Parsch, Martyrologium rzymskie, Krak贸w 1967).

You may also like

Przypowie艣膰 o siewcy

Ewangelia Mateusza 13,4-8.18-23 (Nowe Przymierze):

Kiedy sia艂, niekt贸re ziarna pad艂y na brzeg drogi. Wtedy przylecia艂y ptaki i zjad艂y je.
Inne pad艂y na grunt skalisty. Nie mia艂y tam wiele gleby. Kie艂ki szybko strzeli艂y w g贸r臋, bo gleba nie by艂a g艂臋boka.
Ale gdy wzesz艂o s艂o艅ce, zwi臋d艂y. Ze wzgl臋du na s艂aby korze艅 鈥 usch艂y.
Jeszcze inne pad艂y mi臋dzy ciernie. Ciernie wyros艂y i zadusi艂y je.
I w ko艅cu inne pad艂y na 偶yzn膮 ziemi臋. Te wyda艂y plon: stokrotny, sze艣膰dziesi臋ciokrotny lub trzydziestokrotny.

(…)

Wy zatem pos艂uchajcie, co znaczy przypowie艣膰 o siewcy.
Do ka偶dego, kto s艂ucha s艂贸w o Kr贸lestwie, lecz ich nie rozumie, przychodzi z艂y i porywa to, co zosta艂o zasiane w jego sercu. Ten cz艂owiek jest jak ziarno le偶膮ce przy drodze.
Cz艂owiek jak ziarno na ska艂ach to ten, kt贸ry s艂ucha s艂owa i rado艣nie je przyjmuje,
lecz brak mu korzenia, przez chwil臋 wytrzymuje, lecz gdy z powodu S艂owa dojdzie do ucisku lub prze艣ladowania, zaraz si臋 odwraca.
Z kolei cz艂owiek przypominaj膮cy ziarno posiane po艣r贸d cierni, to ten, kt贸ry s艂ucha s艂owa, lecz troski tego wieku i zwodnicze uroki bogactwa t艂amsz膮 s艂owo tak, 偶e nie przynosi plonu.
Ziarno na dobrej ziemi to ten cz艂owiek, kt贸ry s艂ucha s艂owa i rozumie je. Taki wydaje owoc, jeden stokrotny, drugi sze艣膰dziesi臋ciokrotny, a inny trzydziestokrotny.

You may also like

Jajko jako symbol p艂odno艣ci

Najwi臋kszym i najwa偶niejszym symbolem p艂odno艣ci, nie maj膮cym sobie r贸wnych, jest jednak jajko. Reprezentuje ono lunarne oblicze bogini p艂odno艣ci. W spos贸b wyj膮tkowy reprezentuje r贸wnie偶 rezurekcyjno艣膰. 呕aden inny symbol nie mia艂 i nie ma tak wielkiego znaczenia w magii p艂odno艣ci i magii 偶ycia jak ono. W艂a艣ciwie nie jest tylko symbolem 鈥 jest 偶yciem i jego potencj膮. Malowanie i zdobienie jaj S艂owianie pojmowali jako warunek istnienia i trwania 艣wiata. Wierzyli, 偶e odst膮pienie od tego grozi聽 katastrof膮. Ze wzgl臋du na jego znaczenie zdobi艂o si臋 je w spos贸b wyj膮tkowy: 鈥濿 Egipcie malowano na nim skarabeusza (…), W Kairze umieszczano portrety s艂awnych m臋偶贸w. W Sudanie wypisuje si臋 cytaty z Koranu, za艣 w Chinach maluje miniatury kwiat贸w wi艣ni, chryzantem i ptak贸w. W Australii uwa偶ano za 艣wi臋to艣膰 misternie rze藕bione jaja strusie鈥.

Zdobienia s艂owia艅skie (ornamenty geometryczne i ro艣linne) by艂y magicznym kodem聽 zawieraj膮cym pro艣b臋 o 偶ycie. W Polsce zdobienie ich by艂o szczeg贸lnym rytua艂em zarezerwowanym dla kobiet, od kt贸rych wymagano w tym czasie 鈥瀋zysto艣ci鈥 i wystrzegania si臋 kobiet 聽鈥nieczystych鈥. Je艣li taki kontakt mia艂 miejsce to udekorowane jajka i przybory do ich zdobienia posypywano sol膮 szepcz膮c: 鈥濻贸l tobie w oczach, kamie艅 w z臋bach! Jak ziemia woskowi nie szkodzi, tak twoje oczy niech nie szkodz膮 pisankom (Huculszczyzna).鈥

Na ca艂ej kuli ziemskiej jajko jest do dzisiaj szczeg贸lnym obiektem kultu. W Egipcie powi膮zano je z bogiem s艂o艅ca Pta, w Grecji z bogini膮 Afrodyt膮 (pocz膮tkowo bogini p艂odno艣ci). Jako brahman by艂o pocz膮tkiem wszelkiego 偶ycia w filozofii indyjskiej. Fi艅ski聽 epos narodowy 鈥 Kalewala m贸wi艂a o sze艣ciu z艂otych jajach, z kt贸rych powsta艂 wszech艣wiat. W kulturach Azji, Afryki i Europy (r贸wnie偶 u S艂owian) jajko by艂o i jest wa偶nym przedmiotem i podstaw膮 magii leczniczej, zapobiegawczej i obronnej. Wynika to z przypisywanej mu mocy oczyszczaj膮cej i apotropeicznej (obronnej, odstraszaj膮cej demony, odp臋dzaj膮cej choroby, zapobiegaj膮cej nieszcz臋艣ciom) Jest r贸wnie偶 drugim obok ziarna tak wa偶nym 艣rodkiem stosowanym w magii 偶ycia i p艂odno艣ci. Zakopywane jest wi臋c w ziemi uprawnej, w ogrodach i sadach, rzucane na dachy budynk贸w, wk艂adane w 艣ciany i fundamenty dom贸w, u偶ywane w obrz臋dach weselnych, taczane po ziemi by udzieli膰 jej p艂odno艣ci.

W艣r贸d S艂owian jajo odgrywa艂o ogromn膮 rol臋 w wiosennej magii 偶ycia i p艂odno艣ci. 鈥Na wiosn臋 wi臋c toczono jajo po zaoranej ziemi, obdarowywano si臋 jajami, t艂uczono jaja, zakopywano jaja, jedzono jaja. Wch艂aniano 偶ycie, obdarowywano 偶yciem, zaklinano 偶yciem, u艣wi臋cano 偶ycie i 艣wi臋towano 偶ycie鈥. Podczas toczenia jaj po ziemi powtarzano formu艂臋:聽 鈥…偶eby by艂a pe艂na鈥. By艂 to聽 symboliczny akt jej zap艂odnienia.

fragment opracowania Julia Swobodzi艅skiej „Kulty i wierzenia s艂owia艅skie”

You may also like

Rewolucja 15

Jak wiele uwagi chcia艂by艣 po艣wi臋ci膰 innym? To pytanie jest sercem Rewolucji 15. Tak naprawd臋, pierwszym krokiem, jaki musisz zrobi膰, aby przy艂膮czy膰 si臋 do niej, jest danie komu艣 przyzwolenia, by ci przeszkodzi艂 w twoich codziennych zaj臋ciach. Musisz uruchomi膰 w swojej wyobra藕ni znak, kt贸ry og艂asza innym: 鈥濶ie kr臋puj si臋, mo偶esz mi poprzeszkadza膰鈥. Powiedzia艂em: uruchomi膰 w wyobra藕ni, poniewa偶 wszystko zaczyna si臋 w twoim umy艣le. Potrzebujesz zmiany sposobu, w jaki my艣lisz o ludziach i podchodzisz do r贸偶nych sytuacji. Musisz wr臋cz szuka膰 sposobno艣ci do tego, aby kto艣 m贸g艂 ci troch臋 poprzeszkadza膰.

Cytat z ksi膮偶ki Paula Scanlona, Rewolucja 15 wydawnictwo Compassion

You may also like

Podobie艅stwo o dobrym Samarytaninie

Znawca zacytowa艂: Masz kocha膰 Pana, swego Boga, ca艂ym swoim sercem, z ca艂ej swojej duszy, ka偶d膮 swoj膮 my艣l膮 i ze wszystkich swych si艂, a swojego bli藕niego jak samego siebie. Odpowiedzia艂e艣 poprawnie 鈥 podsumowa艂 Jezus. 鈥 Tak post臋puj, a b臋dziesz 偶y艂. On jednak, dla usprawiedliwienia samego siebie, zapyta艂 Jezusa: A kto jest moim bli藕nim? Jezus podj膮艂 ten w膮tek i powiedzia艂: Pewien cz艂owiek schodzi艂 z Jerozolimy do Jerycha. Po drodze wpad艂 w r臋ce zb贸jc贸w, kt贸rzy go ograbili, pobili i uciekli, zostawiaj膮c bliskiego 艣mierci. Przypadkiem jaki艣 kap艂an schodzi艂 w艂a艣nie t膮 drog膮. Gdy zobaczy艂 nieszcz臋艣nika, przeszed艂 na drug膮 stron臋 i odszed艂. Podobnie by艂o z Lewit膮: przechodzi艂 tamt臋dy, zobaczy艂 go, przeszed艂 na drug膮 stron臋 i oddali艂 si臋. Natomiast pewien Samarytanin, kt贸ry te偶 tamt臋dy podr贸偶owa艂, zlitowa艂 si臋 nad pobitym. Podszed艂, obanda偶owa艂 mu rany, pola艂 oliw膮 i winem, wsadzi艂 na w艂asne zwierz臋, zabra艂 do gospody i roztoczy艂 tam nad nim opiek臋. Nazajutrz uda艂 si臋 do gospodarza, zap艂aci艂 za dwa dni z g贸ry i powiedzia艂: Zadbaj o chorego, a cokolwiek ponad to wydasz, wyr贸wnam w drodze powrotnej. Kt贸ry z tych trzech, twoim zdaniem, okaza艂 si臋 bli藕nim cz艂owieka, kt贸ry pad艂 ofiar膮 rozboju? Znawca odpar艂: Ten, kt贸ry si臋 nad nim zlitowa艂. Wtedy Jezus powiedzia艂: Id藕, i post臋puj podobnie.聽

Ewangelia 艁ukasza 10,27鈥37 (Nowe Przymierze)

You may also like

Wezwanie do nawr贸cenia

Oto refleksja z zach臋t膮, do zadania sobie pytania, czy tak post膮pi艂by Jezus?聽

Wyobra藕cie sobie, je艣li jeste艣cie w stanie, Jezusa zach臋caj膮cego ludzi, by sk艂onili swe g艂owy po wys艂uchaniu Kazania na G贸rze, a nast臋pnie聽bardzo powoli i 艂agodnie (w czasie kiedy brat organista przygrywa w tle nastrojow膮 melodi臋) m贸wi膮cego do t艂umu: „Teraz, kiedy wasze g艂owy s膮 pochylone, a oczy zamkni臋te, je艣li naprawd臋 chcecie sta膰 si臋 dzi艣 moimi uczniami, je艣li naprawd臋 chcecie pokaza膰 mojemu Ojcu i Mnie, jak powa偶nie traktujecie s艂owa, kt贸re dzi艣 wyg艂osi艂em, to chcia艂bym aby艣cie powoli podnie艣li swoje r臋ce, tak abym m贸g艂 je zobaczy膰. O w艂a艣nie… tak jest… w艂a艣nie tak… Widz臋 twoj膮 r臋k臋.. i twoj膮… i tamt膮… r贸wnie偶 t膮 ko艂o drzewa figowego… w艂a艣nie o to chodzi! Teraz, kiedy brat organista gra kolejny nastrojowy motyw, chc臋 by艣cie powoli zacz臋li przemieszcza膰 si臋 do przodu poprzez sam 艣rodek t艂umu… tak jest, ci kt贸rzy podnie艣li w g贸r臋 swoj膮 d艂o艅. Chc臋 wiedzie膰, 偶e naprawd臋 powa偶nie podchodzicie do sprawy. A teraz pragn臋 poprowadzi膰 was w modlitwie…” Keith Green

You may also like